wraz z Aleksandrem Czerwiakowem i Źmicierem Żyłunowiczem był zaangażowany w akcję ściągania z emigracji działaczy białoruskiego ruchu narodowego.
W 1926 stanął na czele Instytutu Kultury Białoruskiej, dwa lata później został pierwszym prezesem Akademii Nauk Białoruskiej SRR oraz dyrektorem jej Instytutu Historycznego. Oskarżony o odchylenia nacjonalistyczne i usunięty z partii w styczniu 1931, popełnił samobójstwo, by uniknąć aresztowania.
Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym w Mińsku.
Twórczość Krotki narys historii Biełarusi (Mińsk 1919) 1863 rok na Biełarusi (Mińsk 1928)
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Dorpackiego Kategoria:Białoruscy naukowcy Kategoria:Białoruscy politycy Kategoria:Członkowie Centralnego Komitetu Wykonawczego Białoruskiej SRR Kategoria:Białoruscy działacze narodowi Kategoria:Białoruscy samobójcy Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Wojskowym w Mińsku Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Zmarli w 1931