Miķelis Valters urodzony jako Walters (ur. 7 maja 1874 w Lipawie, zm. 27 marca 1968 w Nicei) – łotewski prawnik, polityk i dyplomata. Jaunstrawniek. Pisarz, publicysta i wydawca, współtórca konstytucji łotewskiej z 1922. Poseł Łotwy w Warszawie (1934–1938). Działacz emigracyjny na rzecz niepodległości Łotwy.
Biogram Urodził się w Kurlandii, w rodzinie pracownika portowegoGunta Jākobsone, Attīstības komitejā, ceturtdien, 7. maijā lemtais, liepaja.lv z 8 maja 2009 .. W młodości zaangażował się w ruch łotewskich jaunstrāvnieków. Był pracownikiem redakcji pisma „Dienas Lapa”, współpracując z Rainisem i Pēterisem Stučką. Działał w Łotewskim Związku Socjaldemokratycznym (Latvijas Sociāldemokrātiskās savienība, LSS)Liepājas jaunumi, kurzemes-vards.lv [dostęp: 5 marca 2011] .. Za działalność antypaństwową szykanowany przez władze carskie, przez lata mieszkał w Niemczech, Szwajcarii, Finlandii, Francji i Wielkiej Brytanii. Studiował na uczelniach w Zurychu i na Sorbonie. Na łamach pisma „Proletārietis” formułował postulat wyodrębnienia Łotwy jako odrębnej jednostki od państwa rosyjskiego. W 1914 wydał w Brukseli książkę „Mūsu tautības jautājums. Domas par Latvijas tagadni un nākotni” („Kwestia naszej narodowości. Myśli o współczesności i przyszłości Łotwy”), w której postulował niepodległość Łotwy.