Prowadzona przez ponad pięćdziesiąt lat działalność artystyczna była ciągiem doświadczeń polegających na eksploracji żywiołowych procesów naturalnych oraz ujawnianiu tkwiącego w nich potencjału twórczego. Początkowo były to monochromatyczne obrazy-reliefy, kształtowane przy udziale pełzającego płomienia, potem „akwarele metamorficzne” oraz „rysunki dyfuzyjne”, w których inny żywioł – woda – użyty w mikroskopijnych ilościach, stanowił główną siłę sprawczą. Późniejsze zaś połączenie tych antagonistycznych żywiołów, czyli doświadczenie polegające na zetknięciu ich na szkiełku i wielokrotnym powiększeniu efektu na papierze światłoczułym, doprowadziło do powstania realizowanego od połowy lat 80. unikalnego cyklu obrazów-fotogramów, nazwanych później kopciogramami.mały|Grób prof. Jerzego Wrońskiego na cmentarzu PodgórskimZmarł w Krakowie, pochowany na cmentarzu Podgórskim (kwatera XI-5-3). Prace w zbiorach muzealnych Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK Muzeum Archeologiczne w Prilepie (Macedonia) Muzeum Górnośląskie w Bytomiu Muzeum Historyczne Miasta Krakowa Muzeum Narodowe w Kielcach Muzeum Narodowe w Krakowie Muzeum Narodowe w Szczecinie Muzeum Okręgowe w Białymstoku Kolekcje innych instytucji i osób prywatnych w Austrii, Danii, Macedonii, Wielkiej Brytanii, Niemczech, USA i w Polsce.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jerzy Wroński (malarz) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.