Niemniej jednak posiadał niemałe umiejętności gry praktycznej, uzyskał bowiem remis w symultanie mistrza świata Aleksandra Alechina w Białymstoku w 1935 (jako działacz Polskiego Związku Szachowego towarzyszył Alechinowi w podróży po Polsce).
W 1926 debiutował na łamach „Tygodnika Ilustrowanego” jako kompozytor szachowy, zyskując uznanie redaktora działu szachowego w tym piśmie Dawida Przepiórki. W ciągu kolejnych lat opublikował kilkadziesiąt zadań w prasie szachowej („Wiadomości Szachowe”) i codziennej („Kurier Warszawski”, „Polska Zachodnia”), specjalizując się głównie w trzychodówkach. W 1927 zdobył III nagrodę w konkursie kompozycji „Polski Zachodniej”. W 1932 w „Świecie Szachowym” ukazał się zbiór sześciu dwuchodówek i trzychodówek dedykowanych Tadeuszowi Pawłowskiemu w „dowód uznania jego ogromnych i niepodważalnych zasług na niwie kompozycji szachowej”, ich autorami byli czołowi przedstawiciele tej dyscypliny w kraju — Dawid Przepiórka, Stefan Tytor, Marian Wróbel, Zygmunt Marjenstrass, Leon Tuhan-Baranowski, Janusz Fux.