W XVII wieku strona zachodnia została wybrukowana na odcinku od domu Renard do domu Broutte. 14 sierpnia 1695 roku większość zabudowy rynku uległa zniszczeniu podczas 36-godzinnego ostrzału miasta przez francuską artylerię z rozkazu króla Ludwika XIV w odwecie za zniszczenie francuskiego wybrzeża przez angielskie i holenderskie okręty wojenne. Jedynymi budynkami, które, mimo uszkodzeń i pożaru, przetrwały atak były gmach ratusza i Maison du Roi. W ciągu czterech lat domy zostały odbudowane w jednolitym stylu barokowym. Plany nowych kamienic były poddawane wcześniejszej akceptacji władz miejskich. Nad odbudową pracowali m.in. Jean Cosyn (1646–1708), Guillaume De Bruyn, Antoine Pastorana (1640–1702) czy Corneille Van Nerven (1660–1714).
W latach 1793–1794 wojska francuskie splądrowały domy cechowe i je częściowo zniszczyły. Gmachy odbudowano stopniowo w latach 1863–1925. W 1852 roku ustanowiono prawo o konserwacji budynków, a w 1883 roku miasto zobowiązało się do łożenia na utrzymanie fasad kamienic. W 1998 roku plac wraz z zabudową został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1998.
Na placu odbywają się różne uroczystości, koncerty i przedstawienia.