W 2001 PRI przeszła na stronę Domu Wolności. Zmiana koalicji doprowadziła do rozłamu w partii i powołania przez część działaczy Europejskiego Ruchu Republikańskiego. W wyborach w 2001 partia zdobyła po jednym mandacie w każdej izbie. W trzecim rządzie Silvia Berlusconiego jej lider Giorgio La Malfa został ministrem do spraw europejskich, a Francesco Nucara wiceministrem środowiska. W 2004 na stronę centrolewicy przeszła kolejna grupa członków PRI, tworząc własne marginalne ugrupowanie pod nazwą Demokratyczni Republikanie. W wyborach parlamentarnych w 2006 PRI wystawiła własne listy (zblokowane z innymi partiami w ramach Domu Wolności), które nie odniosły sukcesu. Jednocześnie z ramienia Forza Italia partia zdobyła 1 mandat senatorski i 2 mandaty poselskie, które objęli Giorgio La Malfa i Francesco Nucara. W 2008 formacja podpisała porozumienie o starcie z list federacji Lud Wolności w przedterminowych wyborach, w których obaj liderzy ponownie dostali się do parlamentu. W 2009 republikanie zdecydowali się zachować odrębność organizacyjną od PdL, współpracując z Ludem Wolności. W 2011 do PRI powróciły środowiska MRE i Demokratycznych Republikanów.
Przypisy
Kategoria:Partie i ugrupowania we Włoszech Kategoria:Włoskie organizacje antyfaszystowskie