Spis ludności z 1931 roku wykazał 728 muzułmanów i 19 chrześcijan (ogółem 747 mieszkańców) żyjących w 170 domach. W poszukiwaniu skutecznego rozwiązania narastającego konfliktu izraelsko-arabskiego w dniu 29 listopada 1947 roku została przyjęta Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181. Zakładała ona między innymi, że wioska Dabburijja miała znaleźć się w granicach nowo utworzonego państwa arabskiego. Arabowie odrzucili tę Rezolucję i dzień później doprowadzili do wybuchu wojny domowej w Mandacie Palestyny. W trakcie jej trwania rejon wioski zajęły siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w rejonie. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej wojska izraelskie w trakcie operacji „Dekel” w dniu 17 lipca 1948 roku zajęły Dabburijję. W odróżnieniu od wielu innych wiosek w Galilei, Izraelczycy nie wysiedlili jednak mieszkańców Dabburijji. Dzięki temu zachowała ona swoją arabską tożsamość. Po wojnie wioska została oficjalnie uznana przez władze i mogła swobodnie rozwijać się. W 1961 roku otrzymała status samorządu lokalnego.
We wrześniu 1999 roku dwóch mężczyzn pochodzących z Dabburijji przeprowadziło samobójczy zamach na autobus w Tyberiadzie.