Synagoga w Oszmianie (biał. Сінагога ў Aшмянах) – bóżnica w Oszmianie, której budowę ukończono na początku XX w. (1902, lub wg innych źródeł 1912). W 1940 synagogę zamknięto i wykorzystywano jako skład w czasach ZSRR. W 2015 w budynku synagogi uruchomiono salę wystawową Oszmiańskiego Muzeum Krajoznawczego im. F. Boguszewicza.
Została wzniesiona według projektu nieznanego autora przy obecnej ulicy Sowietskaja. Murowana świątynia z czerwonej cegły ma surową prostokątną formę. Jej wysokość wynosi 15,5 m. Przykryta została dachem łamanym, czterospadowym, trzykondygnacyjnym a pokrycie stanowił gont. Takie dachy były powszechnie stosowane w zamkach, pałacach, kościołach i katedrach. Synagogę charakteryzuje minimum wykończeń dekoracyjnych i plastycznych: pilastry, poziome pasy, gzymsy i łukowate zakończenia otworów. Fasadę zdobi nieduży drewniany fronton z wyrzeźbionymi figurami lwów. Zewnętrzną ozdobą są pilastry na rogach i między oknami, a także okrągłe okno nad wejściem. thumb|left|Synagoga (1930) thumb|left|Wnętrze przed 1939 Posiada tradycyjny układ wnętrz powtarzający tradycyjną XVIII-wieczną bożnicę o jednonawowej sali. Ściany wewnętrzne pomalowane są w ornamenty roślinne. Silne wrażenie wywiera ciemnoniebieski sufit, imitujący gwiaździste niebo. We wnętrzu synagogi zbudowano ośmioboczną drewnianą kopułę.