Zwyciężył w chodzie na 50 kilometrów w Pucharze Świata w 1985. Zdobył złoty medal na tym dystansie na mistrzostwach Europy w 1986 w Stuttgarcie, a potem powtórzył ten sukces na mistrzostwach świata w 1987 w Rzymie. W tym samym roku był drugi w Pucharze Świata.
Na igrzyskach olimpijskich w 1988 w Seulu zdobył brązowy medal w chodzie na 50 kilometrów. Takie same osiągnięcia miał na mistrzostwach Europy w 1990 w Splicie i na mistrzostwach świata w 1991 w Tokio. Na tej ostatniej imprezie wystąpił już w barwach zjednoczonych Niemiec. Na igrzyskach olimpijskich w 1992 w Barcelonie zajął 6. miejsce w chodzie na 50 km. Nie ukończył chodu na tym dystansie na mistrzostwach świata w 1993 w Stuttgarcie. Po tej imprezie zakończył wyczynowe uprawianie lekkiej atletyki.
Gauder był mistrzem NRD w chodzie na 20 kilometrów w 1975, 1976, 1985 i 1986 oraz brązowym medalistą na tym dystansie w 1984. W chodzie na 50 klilometrów był mistrzem NRD w 1979, 1982 i 1986 oraz wicemistrzem w 1984. W 1993 zdobył mistrzostwo Niemiec w chodzie na 50 km a w 1991 i 1992 był na tym dystansie wicemistrzem. Był również wicemistrzem Niemiec w chodzie na 20 km w 1993. Startował w klubie Turbine Erfurt.