Iwonia z Goraja (Iwonia Gorayski, Iwonia z KleciaJan Górak. Miasta i miasteczka Zamojszczyzny, s. 59; Maria Stankowa. Dawny powiat szczebrzeski. 130.Iwo de Kleczicze [w:] Adam Fastnacht. Osadnictwo ziemi sanockiej w latach 1340-1650, s. 138 op. cit. 1404 (KDM, IV, s. 93). 51; AGZ, XVI, 701, 702) herbu Korczak (ur. ok. 1290) – sędzia chełmski.

Był jednym z protoplastów rodu i jednym z założycieli Gorajskich – herbu Korczak. Wywodził się z Rusi Czerwonej. Iwonia był sędzią chełmskim, który zasłużył się niebezpiecznym poselstwem do Tatarów, zapobiegł wojnie z Turcją, uzyskując dla Polski pokój. Miał syna Piotra z Klecia, zwanego też Piotrem z Goraja, który był starostą żydaczowskim. Jego wnukiem był Dymitr z Goraja. Jego potomkowie uzyskali znaczenie za panowania Kazimierza Wielkiego w latach 1340-49 Polska odzyskała Ruś Halicką. W 1353 r., synowie Iwana (Iwoni) z Klecia, trzej bracia – Chodko, Ostaszko i Piotr z Klecia otrzymali od króla Kazimierza Wielkiego kilkanaście wsi, takich jak: Klecie (Kleszcze), Czermno, Januszkowice, Błażkowa, Gogołów, Glinik, Bukowa, Smarżowa i Kamienica (okolice Jasła). W ten sposób wynagrodził ich za zasługi położone na rzecz Polski, w walkach na Rusi. Otrzymali oni także;