Następnie wraz z rodziną przeniósł się do Krakowa, gdzie podjął pracę w bankowości.
Po wojnie Od 1945 do 1949 był wicedyrektorem Banku Gospodarstwa Krajowego w Bielsku-Białej. Do końca 1954 pracował w przedsiębiorstwach budowlanych na terenie Krakowa. Od stycznia 1955 zajął się wyłącznie sportem. Publikował wspomnienia, Na planszach czterech olimpiad (1957) Na białą broń (KAW, 1987). Zmarł 6 marca 1990 w Bydgoszczy, pierwotnie został pochowany na cmentarzu w osiedlu na Błoniach. Później Jego prochy zostały umieszczone w rodzinnym grobowcu na Cmentarzu Salwatorskim (sektor SC6, rząd B, nr grobu 2).
mały|Grób Adama Papée na cmentarzu Salwatorskim w Krakowie
Życie prywatne Był dwukrotnie żonaty: w latach 1920–1966 z Antoniną Marcinkowską (1898–1966), w latach 1968–1990 z Ireną Mathey. Jego bratem był polski dyplomata Kazimierz Papée (1889–1979).
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (9 listopada 1932) „za zasługi na polu sportu oraz propagandy Polski zagranicą”. Srebrny Krzyż Zasługi (7 listopada 1929)M.P. z 1929 r. nr 264, poz.