Ministrem przemysłu pozostał do 1981, kiedy objął tekę ministra edukacji i nauki. Na tym stanowisku dokonał zmiany systemu nauczania. Próby reformowania płacy nauczycieli wywołały konflikt ze związkami zawodowymi i falę strajków. W 1985 opublikował „Białe Papiery” dotyczące funkcjonowania wyższych uczelni. W 1986 zrezygnował z zasiadania w gabinecie, a w 1987 ze startu w wyborach powszechnych. Otrzymał dożywotni tytuł parowski barona Joseph i zasiadł w Izbie Lordów. Zmarł w 1994.
Linki zewnętrzne pbs.org Nekrolog w Guardianie
Kategoria:Angielska szlachta Kategoria:Parowie dożywotni Kategoria:Odznaczeni Orderem Towarzyszy Honoru Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1955–1959 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1959–1964 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1964–1966 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1966–1970 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1970–1974 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1974–1974 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1974–1979 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1979–1983 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1983–1987 Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 1994 Kategoria:Politycy Partii Konserwatywnej (Wielka Brytania) Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Oksfordzkiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Brytyjscy samorządowcy