Kolej Iwangorodzko-Dąbrowska (ros. Ивангородо-Домбровская железная дорога, trb. Iwangorodo-Dombrowskaja żeleznaja doroga, również Droga Żelazna Iwangorodzko-Dąbrowska, Kolej Dęblin–Dąbrowa Górnicza) – historyczna linia kolejowa w Królestwie Polskim łącząca Dęblin (wówczas Iwangorod) i Zagłębie Staropolskie z Zagłębiem Dąbrowskim.
Linia była szerokotorowa, po I wojnie światowej Polacy przebudowali ją na kolej normalnotorową. Przebiegała przez Radom, Skarżysko-Kamienną, Kielce, Olkusz do Dąbrowy Górniczej, a z bocznicami również do Sosnowca i Granicy.
Uwarunkowania polityczne i gospodarcze thumb|Bilet kolejowy z 1895 r. W Królestwie Polskim Rosjanie celowo utrzymywali stan opóźnienia gospodarczego, hamując rozwój przemysłu oraz kolei żelaznych. Po pierwsze rozwinięty przemysł zwiększyłby potencjał wojskowy obszaru zagrożonego ewentualnym powstaniem, a równocześnie ewentualne powstanie odcinałoby Rosję od dóbr tam produkowanych. Jasnym więc było, że lepiej inwestycje prowadzić na terenach pewniejszych. Po drugie Rosjanie obawiali się, że budując linie kolejowe stworzą drogę umożliwiającą wtargnięcie licznym siłom wroga głęboko w obszar ich terytorium, czemu wobec słabości własnego transportu nie będą mogli się w porę przeciwstawić.