Oznacza to, że funkcja nie należy do klasy w punkcie , a hesjan nie jest symetryczny. Punkt jest jednak punktem krytycznym. Aby określić jego charakter, nie można posłużyć się kryterium z wartościami własnym hesjanu (są de facto liczbami zespolonymi). Aby to rozstrzygnąć, wystarczy zauważyć, że przekroje wykresu funkcji poprowadzone przez punkt krytyczny zmieniają osiem razy krzywiznę z ujemnej na dodatnią przy obrocie o stopni wokół tego punktu - oznacza to, że funkcja wokół przyjmuje wartości zarówno większe jak i mniejsze niż w punkcie , więc w punkcie tym mamy siodło.
3. Macierz Hessego zdegenerowana. Ale funkcja ma extremum w punkcie krytycznym Dla funkcji mamy
a). Punkt krytyczny:
b). Hesjan w punkcie krytycznym:
Wszystkie minory , wszystkie wartości własne też są zerowe - macierz Hessego jest zdegenerowana. Kryterium drugiej pochodnej jest więc niewystarczające. Jednak problem da się łatwo rozwiązać; wystarczy zauważyć , że w punkcie funkcja zeruje się, natomiast dla wszystkich innych punktów z dziedziny funkcji wartość funkcji jest większa od zera;