Siergiej Nikołajewicz Riasnianski, (ur. w 1886 r., zm. 26 października 1976 r. w Nowym Jorku) – rosyjski wojskowy (pułkownik), szef sztabu 1 Rosyjskiej Armii Narodowej pod koniec II wojny światowej, emigracyjny publicysta i działacz kombatancki.
Ukończył piotrowski korpus kadetów w Połtawie, a następnie szkołę kawaleryjską w Jelizawetgradzie. Od 1906 służył w 10 ingermanlandzkim pułku kawalerii. Od 1912 uczył się w Nikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego. Brał udział w I wojnie światowej. Służył w macierzystym pułku kawalerii. W 1914 został odznaczony Orderem Świętdgo Jerzego 4 klasy. W 1915 przeszedł do sztabu generalnego armii rosyjskiej. Od września 1916 był starszym adiutantem w sztabie 10 dywizji kawalerii. Od 1917 służył w oddziale wywiadowczym sztabu głównodowodzącego. W sierpniu tego roku uczestniczył w walkach wojsk gen. Ławra Korniłowa z bolszewikami. Wkrótce został przez nich schwytany i osadzony w więzieniu w twierdzy w Bychowie. W listopadzie zbiegł nad Don, gdzie współuczestniczył w formowaniu kozackich wojsk białych. Walczył z bolszewikami na Kubaniu. Od końca 1918 służył, w stopniu pułkownika, w oddziale wywiadowczym sztabu wojsk białych. 2 maja 1919 przeszedł do sztabu grupy armijnej gen. Piotra Wrangla. Następnie dowodził 2 brygadą 2 dywizji kawalerii.