Jan Ossoliński, właśc. Jan lub Jaśko z Balic, Goźlic i Ossolina, herbu Topór (zm. 1396) – kasztelan wiślicki, protoplasta rodu Ossolińskich

Rodzina Był prawdopodobnie synem Jana z Balic, poświadczonego w roku 1366, a bratem Grzegorza i Prokopazostał ścięty przez Węgrów w roku 1401.

Kariera 1387 – świadkujejeszcze bez żadnej godności na dokumencie Władysława Jagiełły wystawionym w Krakowie dla Piotra z Rożnowa, 1388 – obejmuje urząd kasztelana wiślickiego po Mikołaju z Bogorii; od tego czasu prawie stale przebywa na dworze królewskim, towarzyszy Jagielle w objazdach kraju, 1390 – bierze udział w wyprawie Władysława Jagiełły przeciw księciu litewskiemu Witoldowi (oblężenie Grodna)Według tradycji rodzinnej Jan Ossoliński oddał królowi znaczne zasługi w chrystianizacji Litwy, za co ten nadał mu miasto Wojsław (niezidentyfikowane) z kilkoma wsiami w ziemi krakowskiej, 1392 – przebywa w Łucku, 1393 – uczestniczy w wiecu piotrkowskim, testuje przywilej królowej Jadwigi dla Jana z Tarnowa, 25 stycznia 1396 – jest wraz z najwyższymi dostojnikami państwowymi świadkiem na dokumentach Władysława Jagiełły dla królowej Jadwigi, na mocy których otrzymała ona w wianie ziemię kujawską i ruską oraz 2000 grzywien na żupach bocheńsko-wielickich, 1396 – w połowie tego roku dochodzi do sporu o granicę Słupczy i Dwikozów z awanturnikiem