Wzór zębowy świstaka to: .
U samic występuje pięć par gruczołów mlekowych.
Różnice morfologiczne w stosunku do świstaka alpejskiego Główną cechą, która pozwoliła wyodrębnić tatrzański podgatunek świstaka, były wymiary twarzowej części kości nosowej: +Porównania kraniologiczne(Josef Kratochvíl, 1961)Cecha czaszkiświstak alpejskiświstak tatrzańskiszerokość czaszki za oczodołami (mm) 19,3 18,5długość kości nosowej (mm) 39,4 41,7szerokość kości nosowej (mm) 17,4 19,2
Ponadto świstaki tatrzańskie charakteryzują się jaśniejszym futrem i mają ubarwienie siwobrązowe, podczas gdy u podgatunku alpejskiego jest ono ciemnobrązowe, często z odcieniem rudawym. M. marmota latirostris ma mniejszą masę ciała. Źródła nie podają jednak szczegółów tej różnicy.
Mimo różnic w biotopach obu podgatunków (świstak alpejski zajmuje lokalizacje na wysokości do 3200 m n.p.m.) nie stwierdzono różnic w zachowaniu i sposobie życia.
Tryb życia Świstak tatrzański to zwierzę dzienne, o terytorialnym i socjalnym sposobie życia. Jest monogamiczny, a poszczególne rodziny łączą się w kolonie, których jądro stanowi zwykle dominująca para zwierząt.
Roczny cykl życiowy Roczny cykl życiowy świstaka składa się z dwóch okresów: aktywności letniej i snu zimowego.