Wojna chremonidejska (ok. 267 p.n.e. – ok. 261 p.n.e.) – konflikt Aten, wspieranych przez Spartę i kilka mniejszych poleis, oraz przez Egipt Ptolemeuszy, przeciwko państwu macedońskiemu.
Tło historyczne Wojna chremonidejska jest stosunkowo słabo udokumentowana źródłowo. Głównymi źródłami pisanymi dla przebiegu wojny są relacje Justyna i Pauzaniasza. Dodatkowym źródłem wiedzy na temat przebiegu wojny są znaleziska archeologiczne i epigraficzne.
W wyniku wojen diadochów, po śmierci Aleksandra Wielkiego powstały nowe rządy w Egipcie, państwie Seleukidów oraz Macedonii. Grecja stała na uboczu tego wielkiego konfliktu, jedynie większe spory toczyły Ateny, Sparta i inne mniejsze poleis. Dążenia niepodległościowe w tych państwach były jednak wyraźne. Od połowy IV wieku p.n.e. największe wpływy w Grecji zyskała Macedonia. Państwo to zapewniło sobie hegemonię dzięki silnym garnizonom wojskowym w Chalkis i Koryncie, a także poparciu promacedońskich władców miejscowych państewek.