Po święceniach został skierowany do pracy w parafii Trójcy Przenajświętszej w Iszkołdzi. Ze względu na niewystarczającą liczbę prezbiterów na Białorusi, pod jego opieką duchową znalazły się również Juszkiewicze, Horodyszcze, Stołowicze, Połoneczka, Świerżeń Nowy, Horodziej, Korelicze, Hancewicze oraz Mir. W tym czasie, oprócz posługi duszpasterskiej, zajmował się także odbudową i remontem świątyń.

W 1992 objął urząd wikariusza generalnego diecezji pińskiej, pełniąc jednocześnie funkcje proboszcza parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Baranowiczach oraz dziekana dekanatu baranowickiego.

6 maja 1999 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym diecezji pińskiej ze stolicą tytularną Blanda Julia. Święcenia biskupie otrzymał 24 czerwca 1999 w bazylice katedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Pińsku. Głównym konsekratorem był kardynał Kazimierz Świątek, administrator apostolski diecezji pińskiej, a współkonsekratorami arcybiskup Dominik Hrušovský, nuncjusz apostolski na Białorusi, i Aleksander Kaszkiewicz, biskup diecezjalny diecezji grodzieńskiej. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Fiat voluntas Tua” (Bądź wola Twoja), zaczerpnięte z Modlitwy Pańskiej. W diecezji pińskiej pozostał na urzędzie wikariusza generalnego.