W sanskrycie istnieje też szereg spółgłosek cerebralnych – wymawianych podobnie jak zębowe, ale z językiem podniesionym ku szczytowi podniebienia – dźwięki obce praindoeuropejskiemu, ale charakterystyczne dla innych języków subkontynentu indyjskiego: drawidyjskich i mundajskich.
Sanskryt, podobnie jak język polski, odróżnia ś od sz (bardziej cerebralnego, niż polskie).
Dźwięki według kolejności alfabetu dewanagari. samogłoski polskieodpowiedniki a aa i ii u uu (0) .r .rr .l (.ll) (1) dwugłoski e ai o au (2) półspółgłoski .m .h (3)
spółgłoski szereg bezdźwięczna bezdźwięcznaprzydechowa dźwięczna dźwięcznaprzydechowa nosowa polskieodpowiedniki tylnojęzykowe k kh g gh n (4) palatalne c ch j jh ~n (5) cerebralne .t .th .d .dh .n zębowe t th d dh n wargowe p ph b bh m półsamogłoski y r l v (6) syczące ś .s s h _l (7)
Polskie odpowiedniki: (0) a krótkie, a długie, i krótkie, i długie, u krótkie, u długie (1) ry samogłoskowe krótkie, rry długie, ly samogłoskowe krótkie, (nieużywane lly samogłoskowe długie) (2) e długie, aj, o długie, au (3) unosowienie (jak ogonek przy ą = o.m, ę = e.m itd.), ch z pogłosem (np.