Jednak odpowiednie układy subsydialne zostały zawarte 11 kwietnia i 4 grudnia 1758 roku, a kolejne 9 listopada 1759 i 12 grudnia 1760.

Tak jak poprzednio w Paryżu, zyskał sobie powszechną sympatie i szacunek dzięki swej towarzyskości, smakowi artystycznemu, erudycji i dowcipowi. Udało mu się nawet zyskać zaufanie podejrzliwego ministra Williama Pitta, 1. hrabiego Chatham i dyplomaty Andrew Mitchella. Stali się oni pod jego wpływem gorącymi zwolennikami Prus. Namówił Pitta na wysłanie floty wojennej brytyjskiej na Bałtyk dla ochrony pruskiego handlu morskiego.

Gdy 5 października 1761 upadł rząd Pitta i księcia Newcastle, stosunki między obu krajami nie były już tak ciepłe. Nowy premier John Stuart, 3. hrabia Bute uważał alians z Prusami za balast dla polityki brytyjskiej. Subsydium nie zostało przedłużone.

13 lutego 1763 roku Knyphausen opuścił dwór brytyjski. Fryderyk chciał ofiarować mu stanowisko ambasadora w Wiedniu, lecz z tak niskim wynagrodzeniem (6.000 talarów rocznie), że dyplomata odmówił i wycofał się z dyplomacji.