Gimnazjum Białoruskie w Wilnie (biał. Віленская беларуская гімназія, Wilenskaja biełaruskaja himnazija) – szkoła średnia kształcąca młodych Białorusinów zamieszkałych na terenie Polski w języku białoruskim, jedno z trzech gimnazjów z białoruskim językiem wykładowym w 1931 roku.
Zostało utworzone w 1918 roku na bazie białoruskojęzycznych szkół istniejących od 1915 roku w Wilnie. Oficjalnym założycielem było Białoruskie Towarzystwo Pomocy Ofiarom Wojny, kontrolę nad jakością i programem nauczania sprawowało Białoruskie Towarzystwo Naukowe, w początkowych miesiącach w szczególności Iwan Łuckiewicz.
Na założenie szkoły wydały zgodę niemieckie władze okupacyjne oraz Taryba. Na siedzibę gimnazjum wybrano dawne seminarium prawosławne w Wilnie (klasztor bazylianów) - w tym samym budynku pod adresem Ostrobramska 9 znajdowało się również Muzeum Białoruskie. Dla uczniów spoza Wilna przeznaczony był specjalny internat.