W jego obronie wystąpiły również wszystkie niemieckojęzyczne gazety na tym terenie: bytomski „Weisse Adler”, kluczborska „Kreuzburger Zeitung”, rybnicka „Katholische Volkszeitung”, raciborska „Oberschlesische Wegweiser”, opolska „Oderwacht”, bytomskie „Das Erwachen”, gliwicka „Oberschlesische Post” i bytomska „Oberschlesische Grenz Zeitung”, które wybielały go na wszelkie możliwe sposoby, zarzucając nawet morderstwo Kupki bojówkom niemieckim. „Wola Ludu – der Wille des Volkes” jednoznacznie obarczyła winą Korfantego, ostro krytykując go w większości swych artykułów. Jednego z morderców Teofila Kupki, Henryka Myrcika, ślusarza z Szarleju, (dziś dzielnica miasta Piekary Śląskie) ujęto i osadzono w więzieniu.
Po śmierci lidera Następcą Kupki na stanowisku naczelnego redaktora był Bernard Zmuda, który zanim rozpoczął karierę dziennikarską był międzynarodowym rzezimieszkiem, należącym do grasującej na ziemiach zaboru rosyjskiego bandy Aulocka, dzięki czemu spędził kilka lat w więzieniu w warszawskiej cytadeliM.Kaganiec, Tajemnice bytomskich kamienic – W redakcjach bytomskich kamienic, Bytom 1997, str. 109. 19 grudnia 1920 roku redakcję „Woli Ludu – der Wille des Volkes” objął Antoni (Anton) Gemander.