Gdy Uniwersytetowi Wrocławskiemu zakazano zajmować się tak zwanymi „naukami burżuazyjnymi” (anglistyka, romanistyka), nowym miejscem jej pracy stała się romanistyka na Uniwersytecie Warszawskim.

W latach 1956–1981 Członek Komitetu Neofilologii PAN. Od 1970 roku profesor Uniwersytetu Warszawskiego. W 1974 prowadziła wykłady na Uniwersytecie Paris IV - Sorbonne. Tego samego roku została Członkiem Francuskiego Towarzystwa ds. Badań nad XVIII wiekiem. W 1976, z inicjatywy ówczesnego President Paris IV - Sorbonne została Przewodniczącą specjalnej grupy badań naukowych nad książką francuską w Polsce w XVIII wieku. W 1978 zorganizowała międzynarodowe kolokwium w Nieborowie na 200-lecie śmierci Voltaire’a i Rousseau. W latach 1975–1983 Członek Komitetu Wykonawczego Międzynarodowego „Société internationale d'étude du dix-huitième siècle” (SIEDS). W 1982 Członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (TNW). Od 1996 Członek Polskiego Towarzystwa Badań nad Wiekiem Osiemnastym. Od 1997 Członek Honorowy tegoż Towarzystwa.