Na skutek dalszej dewaluacji zawartość srebra w marce spadła w 1608 roku do około 4.98 gramów. Po dalszej dewaluacji i reformie z 1625 roku marka zawierała 3.744 gramy czystego srebra. System z 1625 roku utrzymywał się długo, jednak pod koniec XVII wieku i na początku XVIII wieku doszło do kolejnych dewaluacji. Choć spadek wartości w tym okresie dotyczył głównie pieniądza papierowego, także w bitych monetach obniżyła się zawartość srebra, toteż w 1746 roku marka zawierała 3.44 gramów czystego srebra.
Zniszczenia wojenne spowodowane wojnami napoleońskimi doprowadziły do dalszego spadku wartości duńskiej waluty, dlatego w 1813 roku marka stanowiła 1/12 bitego talara duńskiego (rigsdaler in specie) i zawierała około 2.11 gramów srebra. Dalsza dewaluacja obniżyła zawartość srebra w marce do około 1.49 grama w 1863 roku. Jeszcze bardziej duńskim systemem walutowym wstrząsnęła przegrana wojna z Prusami w 1864 roku. Przystąpienie Danii do Skandynawskiej Unii Monetarnej w 1873 oznaczało ostateczny koniec stosowanego dotąd systemu walutowego w Danii, a w konsekwencji koniec marki duńskiej.
Bibliografia Zbigniew Żabiński, Rozwój systemów pieniężnych w Europie zachodniej i północnej, Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich – Wydawnictwo, Wrocław 1989, .
Linki zewnętrzne
Kategoria:Gospodarka Danii Kategoria:Historyczne jednostki monetarne Europy Duńska