mały|Grób Gustawa Dobruckiego przed renowacją Gustaw Karol Dobrucki (ur. 4 kwietnia 1873 w Mizuniu, zm. 12 czerwca 1943 w Warszawie) – polski chirurg, ginekolog, polityk, minister wyznań religijnych i oświecenia publicznego, senator I kadencji w II RP.
Życiorys Urodził się 4 kwietnia 1873 we wzi Mizuń, w ówczesnym powiecie dolińskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w urzędniczej Wiktora, inspektora leśnictwa, i Matyldy z Lettnerów. Naukę gimnazjalną odbył w Stanisławowie. W 1896 ukończył studia na wydziale lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego. Gdy ukończył studia to powrócił do Stanisławowa, gdzie odbył praktykę lekarską. Tam został prezesem Związku Strzeleckiego. Po objęciu tego stanowiska pracował jako lekarz w C. K. armii Austro-Węgier, służąc w Karpatach, Tyrolu oraz we Włoszech.
1914–1919 Podczas I wojny światowej był lekarzem Polskiej Organizacji Wojskowej i prezesem Rady Opiekuńczej oraz kierownikiem starostwa w Stanisławowie. W czasie wojny polsko-ukraińskiej w Galicji Wschodniej więziony przez Ukraińców.