Szczerość – wyrażanie swoich myśli, uczuć lub zamiarów w sposób zgodny z rzeczywistością. Cecha pokazująca prawdomówność w czynach oraz słowach, a także dowód „czystych intencji”.
W wielu kulturach (np. Starożytna Grecja, państwa konfucjańskie, chrześcijaństwo), cecha ta jest cnotą, a jej przeciwieństwami są dwulicowość, fałszywość, hipokryzja. Zdaniem Michela de Montaigne'a, szczerość jest cnotą rzadką i filozoficzną, pozwalającą na krytycyzm i na poprawę samego siebieLes Essais, livre I, rozdz. XXV: "De l'institution des enfans".. Szczerość (lub prawdomówność) stanowi istotny element samurajskiego kodeksu bushidō oraz jedną z tzw. cnót pruskich.
Etymologia Pochodzenie słowa szczerość z łaciny nie jest jednoznaczne. Według popularnej etymologii słowo „szczerość” (sinceritas) pochodzi od słów sine = „bez”, cera = „wosk”, co ma nawiązywać do tego, że nieuczciwi rzeźbiarze w Rzymie czy Grecji przykrywali niedoróbki w ich pracy woskiem, aby ukryć je przed odbiorcą dzieła – widzem. Zatem rzeźba „bez wosku” oznacza najwyższy stopień szczerości. Według innych możliwych etymologii słowo to może pochodzić z łac.