Karpathenverein zgodnie z czechosłowackim prawem musiał ograniczyć swą działalność tylko do terenów CSRF, więc odpadły od niego wszystkie sekcje pozostające od tego momentu za granicą.
Początkowo towarzystwu groziła likwidacja, gdyż władze czechosłowackie uznawały je, podobnie jak wszystkie inne organizacje niemieckie i węgierskie, jako zagrożenie. Ostatecznie, dzięki m.in. poparciu Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, KV mogło kontynuować działalność. Już w 1920 r. do Karpathenverein formalnie powróciła sekcja z Wrocławia, stopniowo dołączyło później kilka innych sekcji z Niemiec. Podobnie jak przed wojną organizowano wycieczki w Tatry, w 1926 r. odzyskano również schronisko „Śląski Dom”.
W 1923 r. do KV dołączyła organizacja Tatraverein (swojego czasu odłączyła się od MKE i przyłączyła do MTE) i funkcjonowała dalej jako samodzielna sekcja tatrzańska Zweigverein Tatra des Karpathenvereines.