Pisali w nim głównie Niemcy spiscy i Węgrzy, sporadycznie pojawiały się również teksty polskich autorówMagyarországi Kárpátegyesület Évkönyve.
Niemieccy członkowie MKE wydawali w Kieżmarku od 1881 tygodnik Karpathen-Post, poruszający problemy turystyki, działalności uzdrowisk w rejonach górskich, znaleźć w nim można było również prace historyczne, kulturalne i etnograficzne.
Schroniska MKE Budowanie schronisk było jedną z najważniejszych (oprócz wytyczania szlaków) aspektów działalności towarzystwa, gdyż w momencie założenia organizacji w Tatrach praktycznie ich nie było.
Schroniska Węgierskiego Towarzystwa Karpackiego thumb|200px|Róza-menedékház
1875 – niedaleko dzisiejszej górnej stacji kolei na Smokowieckie Siodełko (Hrebienok) stanęła skromna chata Róza-menedékház (Rosenhütte, słow. Ruženina chata, od węgierskiej śpiewaczki Rózy Graefl-Győrffy, która przyczyniła się do gromadzenia funduszy na budowę schroniska), do której dobudowano w 1884 hotel górski Kolbach, strawiony później przez ogień. W 1893 r. spółka leśna ze Spiskiej Soboty postawiła tam dwa hotele pod nazwą Tarpatak-Fürednek (Kühlbachtaler Bad, słow. Studenopotocké kúpele). Po kolejnym pożarze w okresie międzywojennym Karpathenverein wybudowało tam Dr.