Wielka Synagoga w Jełgawie (łot. Jelgavas lielā sinagoga), również Synagoga Chóralna w Jełgawie (łot. Horālā sinagoga) – nieistniejąca synagoga, która znajdowała się przy skrzyżowaniu ulic i Upes (obecnie Ūdens i bulwar Jāņa Čakstesa) w Jełgawie na Łotwie, w pobliżu brzegu rzeki . Synagoga została wzniesiona w latach 60. XIX wieku i zniszczona w 1941 roku podczas w czasie II wojny światowej.
Historia W połowie XIX wieku przy skrzyżowaniu ulic Ūdens i Upes (dzisiejszy bulwar Jāņa Čakstesa) funkcjonowała druga synagoga miejska. Obiekt ten pierwotnie nosił nazwę „Bikkur Holim”, nawiązującą do nazwy stowarzyszenia zajmującego się opieką nad chorymi, które było odpowiedzialne za jej utrzymanie. Z czasem świątynię zaczęto określać „Wielką Synagogą”. Rabinem synagogi w latach 1829–1898 był Salomon Puchers.
Budowla przechodziła wielokrotne przebudowy. W latach 60. XIX stulecia, po nabyciu gruntów, wzniesiono nową synagogę, które architektem był . Nowoczesna architektura synagogi budziła kontrowersje wśród żydowskiej społeczności. Dotyczyły między innymi wprowadzenia chóru podczas nabożeństw.