Bomby w autach przy Giełdzie, kinie Plaza, i Air India. W skuterach na bazarach. Wybuchy w trzech luksusowych hotelach. 300 zabitych, 1600 rannych przyjmują szpitale. Zaczyna się dochodzenie. Aresztują setki podejrzanych. Brutalnie ich przesłuchując. Wielu z podkładających bomby straciło wszystko. 2-3 miesiące wcześniej. Podczas zamieszek bombajskich. Przesłuchiwani muzułmanie krzyczą o hindusach: Zniszczyli Babri Masjid! Mordowali muzułmanów.Bez zamachów nie mielibyśmy tu życia!. Meczet Babri nie był z piasku. Nie użyliście ani bomb ani spychaczy Gołymi rękoma rozebraliście nasza świątynię! Biliście nas! Paliliście żywcem. Gwałcono nasze kobiety! Mordowano nam dzieci. Teraz, z błogosławieństwem Allaha, mamy pomoc w postaci zamachów. Trwa wzajemne obrzucanie się oskarżeniami: Wróg was szkolił! W Pakistanie! I druga strona: wasza hinduska policja w grudniu 1992 strzelała do nas, muzułmanów. Wykorzystaliście listy wyborcze, aby nasze domy oznaczyć kredą. Obok posterunków płonęły samochody z muzułmanami. I znowu głosy hindusów: Wykorzystano wasz gniew. Zorganizowano was z Dubaju. I gniewna odpowiedź: Z Bogiem na ustach tysiące wieśniaków kijami i młotami zrównało z ziemią w Ayodhya 464-letni meczet Babri Masjid.