Kwestia felczerska. Uporządkowanie praktyki felczerskiej w guberni radomskiej ("Klinika" 1868) oraz Kwestia higieny publicznej w guberni radomskiej ("Gazeta Lekarska" 1871: 19). Rewoliński występował również przeciwko działalności znachorów i niewykwalifikowanych "babek" położnych. W tym celu korzystał często z uprawnień inspektora sanitarnego i innych przepisów (także z sankcjami karnymi), co spowodowało przesiedlenie się wielu znachorów z guberni radomskiej. Z jego inicjatywy rozpoczęto szkolenie akuszerek i organizację izb położnych w miastach guberni, co ograniczyło rolę "babek".
Rewoliński był płodnym publicystą z zakresu higieny publicznej. W jego obfitej twórczości pisarskiej przeważały artykuły prasowe i popularnonaukowe dotyczące organizacji służby zdrowia i inspekcji sanitarnej. Ogłaszał również artykuły kazuistyczne z zakresu wenerologii, położnictwa, chorób zakaźnych i epidemiologii. Należał do najbieglejszych urzędników służby zdrowia w Królestwie Polskim, co potwierdza jego praca nad rewizją prawodawstwa sanitarnego. Chętnie i nieustępliwie wypowiadał się o potrzebie realizacji nowoczesnych koncepcji organizacji służby zdrowia (m.in.