Agrometeorologia przyczynia się do dostarczania dowodów na poparcie decyzji gospodarczych dotyczących m.in.: oceny ryzyka upraw poszczególnych gatunków i odmian; przewidywania plonów; oceny siedlisk pod kątem ilościowym; przewidywania dotyczące stopnia rozwoju roślin i agrofagów; propozycji dotyczących rozpoczęcia prac polowych, takich jak np. ochrona roślin czy nawadnianie; informowania o mogących wystąpić niekorzystnych zjawiskach meteorologicznych.
Historia W XVIII wieku R. A. F. de Reaumur przedstawił po raz pierwszy związek ilościowy pomiędzy roślinnością a klimatem.
Koordynatorem badań dotyczących agrometeorologii jest Komisja Meteorologii Rolniczej Światowej Organizacji Meteorologicznej.
W Polsce dziedzina ta rozwinęła się w XIX wieku. Pierwszą placówkę dotyczącą tego zakresu nauki założył w niepodległej Polsce Romuald Gumiński (1896–1952). Wpływ na rozwój agrometeorologii mieli także: D. Szymkiewicz, S. Bac, M. Cena i M. Molga.