Poza piechotą zorganizowaną w dywizjach piechoty, istniały oddziały piechoty specjalnej: 1 Brygada Piechoty Zmotoryzowanej w 1 Korpusie Pancernym oraz kompania piechoty morskiej z 1 Samodzielnego Morskiego Batalionu Zapasowego. Ponadto samodzielny batalion szturmowy do współdziałania z oddziałami partyzanckimi i dywersji na tyłach wroga.
Uzbrojenie piechoty Uzbrojenie stanowiła broń produkcji sowieckiej, dostarczana w latach 1943–1945 w miarę rozbudowywania ludowego Wojska Polskiego. Wraz z uzbrojeniem otrzymywano sowieckie regulaminy i instrukcje obsługi, a w wyszkoleniu strzeleckim uczestniczyli sowieccy instruktorzy.
W późniejszym okresie powołano specjalne komisje, które opracowywały początkowo krótkie sowiecko-polskie słowniczki terminologiczne do określonego typu uzbrojenia, a następnie instrukcje w języku polskim.
Indywidualna broń piechoty rewolwery (Nagant) pistolety (TT) pistolety maszynowe (PPSz, PPS) karabiny i karabinki (Mosin, SWT, AWS) granaty ręczne (F-1, RGD-33, RG-42, RPG-40)
Zespołowa broń piechoty karabiny maszynowe (rkm DP i DPM, ckm Maxim wz. 1910, ckm SG-43) rusznice przeciwpancerne (PTRD, PTRS) moździerze (kompanijny 50 mm, batalionowy 82 mm, pułkowy 120 mm) działa przeciwpancerne (45 mm wz. 1942, 76 mm ZiS-3) Zobacz też Piechota polska w czasach saskich Piechota ludowego Wojska Polskiego
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Piechota ludowego Wojska Polskiego