Aleksander Raczyński (ur. 28 grudnia 1872 w Wiedniu, zm. 18 grudnia 1941 w Krakowie) – polski doktor prawa, polityk, minister II RP, właściciel dóbr.
thumb|240px|Grobowiec Aleksandra Raczyńskiego Życiorys Pochodził z rodziny ziemiańskiej Raczyńskich herbu Nałęcz, był synem Klemensa (1839–1886) i Karoliny Napadiewicz-Więckowskiej (1848–1925). Po studiach praktykę sądową odbył w Wiedniu, a adwokacką we Lwowie. Następnie był wicemarszałkiem Rady c. k. powiatu podhajeckiego. Po odzyskaniu niepodległości prezes Krajowego Urzędu Odbudowy we Lwowie, wiceprezes konserwatywnego Stronnictwa Chrześcijańsko-Narodowego we Lwowie i członek Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego we Lwowie. Był działaczem Związku Ziemian Wschodnich Województw Małopolskich. Od 21 czerwca 1926 do 30 września 1926 był ministrem rolnictwa i dóbr państwowych w rządach Kazimierza Bartla. Następnie pełnił funkcje prezesa Komisji Prawno-Agrarnej we Lwowie i znajdował się wśród władz lwowskiego Akcyjnego Banku Hipotecznego. Od 1935 docent prawa gospodarczego i wykładowca tego przedmiotu na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.
Po wybuchu II wojny światowej zamieszkał w Krakowie. Tam działał w Radzie Głównej Opiekuńczej. Był właścicielem dóbr.
Zmarł 18 grudnia 1941.