Parivara (pāḷi) – jest trzecią i ostatnią księgą Vinaya Pitaka Kanonu theravady. Zawiera podsumowanie i liczne analizy różnych reguł opisywanych w pierwszych dwóch księgach Vinaya Pitaka - Suttavibhanga i Khandhaka. Jej zapisy mają głównie cel dydaktyczny. Jako że Parivara zawiera długą listę nauczycieli z Cejlonu, nawet therawadyjscy fundamentaliści uznają, że - przynajmniej w jej obecnej formie - musi pochodzić z późniejszego okresu. Naukowcy datują ją podobnie. Niektórzy przyjmują nawet, że może być starsza niż Czwarty Sobór Buddyjski na Cejlonie, który odbył się w ostatnim stuleciu przed naszą erą. To na tym właśnie Soborze spisano Kanon Palijski, przekazywany wcześniej ustnie.
Rozdziały Parivary Parivara zawiera 19 rozdziałów:
Katechizmy na temat reguł postępowania dla mnichów (pāḷi: Patimokkha). Również katechizmy, ale dotyczące reguł dla mniszek. Wierszowane omówienie przyczyn postępowania. Czyny pochodzą zawsze z ciała, mowy, lub zarówno z ciała jak i mowy. We wszystkich trzech wypadkach mogą powstawać intencjonalnie lub nieintencjonalnie, co daje razem sześć przyczyn.