mały|Kazirodztwo w sztuce: Pieter Jozef Verhaghen, Lot i jego córki (1780) Kazirodztwo – zachowanie seksualne w stosunku do osoby blisko spokrewnionej, ale także osób spowinowaconych, np. poprzez adopcję czy małżeństwo krewnego. W wielu kulturach kazirodztwo pozostaje tematem tabu i postrzegane jako jednoznacznie złe – co uzasadnia się zwiększonym ryzykiem wystąpienia u potomstwa wad wrodzonych, niepełnosprawności fizycznej i intelektualnej oraz przedwczesnej śmierci. Jest ono tym większe, im wyższy jest stopień pokrewieństwa genetycznego rodziców.
Etymologia Słowo kazirodztwo pochodzi od czasownika kazić, który jest synonimem słowa skażać. To słowo wywodzi się zaś od morfemu słowotwórczego kaz-, oznaczającego ‘zepsucie, zniszczenie’. Angielskie słowo incest jest zapożyczeniem ze starofrancuskiego inceste, które oznaczało zarówno kazirodztwo, jak i rozpustę, nierząd. To starofrancuskie słowo wywodzi się zaś od łacińskiego incestum, które oznaczało zarówno kazirodztwo, jak i (bezbożną) nieczystość. To łacińskie słowo pochodziło od morfemu in-, czyli nie, oraz cestus, czyli czysty. Staroangielskim określeniem kazirodztwa było sibleger (por. – brat lub siostra), które dosłownie oznaczało leżenie z krewnymi.
Kontekst biologiczny