Partia ta posiadająca 5600 członków, na bardzo religijnym Górnym Śląsku miała marginalne znaczenie i żadnych możliwości osiągnięcia tu większych wpływów. Jest prawdopodobne, że 1/4-1/3 członków partii była Polakami. W kierownictwie partii główną rolę odgrywali: Anton Jadasch, Theodor Kansi, Stanisław Drzymała, Heinrich Rau, Gustaw Reicher-Rwal, Peter Maslowski, Józef Rotstadt-Krasny, Ludwik Szabatowski, Georg Ziaja. Partia dysponowała kilkoma organami prasowymi, były to: „”, „Czerwony Sztandar”, „Die Oberschlesische Rote Fahne”. Wśród organizacji afiliowanych najważniejsza była centrala związkowa pod nazwą „Freie Arbeiter-Union”.
Cel: Górnośląska Republika Rad KPGŚ wysuwała projekt utworzenia na wzór Rosji Sowieckiej oraz powstałych w roku 1918, później zlikwidowanych państw (Węgierska Republika Rad, Słowacka Republika Radziecka, charkowska tzw. Ukraińska Republika Ludowa, czy Niemiecka Republika Socjalistyczna – Liebknechta), samodzielnej i niepodległej Górnośląskiej Republiki Rad, co próbowała osiągnąć także poprzez zasilenie sformowanych przez Polską Organizację Wojskową Górnego Śląska, powstańczych szeregów. Komuniści (np. Wieczorek, Szyling) chcieli bowiem przejąć nad nimi kontrolę, by zamienić polskie powstanie w górnośląską rewolucję społecznąPrzykładowy cytat: W dniu 29 czerwca [1921 roku] ppor.