sygnatur geometrycznych w celu zwiększenia poglądowości znaku zgodnie z zasadą izomorfizmu treści i postaci Sygnatury liniowe: geometryczne – abstrakcyjne symboliczne – mogą nawiązywać do skojarzeń użytego koloru czy deseni z kolorem lub postacią rzeczywistych obiektów, np. niebieskie rzeki obrazkowe – może być wyrażona obrazem widzianym z góry, np. tor kolejowy Sygnatury ilościowe
2. Metoda zasięgów thumb|right|250px|Mapa występowania wilka jako przykład mapy wykonanej metodą zasięgów Służy ona do zaznaczania na mapie zjawisk rozproszonych. Linia zasięgu mówi nam, że w jej zakresie określone zjawisko występuje, ale nie na całym terenie. Możemy wyróżnić zasięgi otwarte, którymi są zasięgi wychodzące poza obszar ramki danej mapy i zasięgi zamknięte, które w całości mieszczą się na konkretnej mapie. Polega na oznaczeniu na mapie zasięgu występowania danego zjawiska. Stosuje się w niej elementy liniowe, punktowe i powierzchniowe, które są odczytywane w odniesieniu do powierzchni. Wyróżnia się:
zasięg liniowy – za pomocą wyraźnej linii wydziela się określone obszary;
zasięg plamowy – jest on przedstawiony za pomocą plamy, czyli obrysowanego linią obszaru wypełnionego kolorem lub deseniem;