Pierre Marie (ur. 9 września 1853 w Paryżu, zm. 13 kwietnia 1940 w Le Pradet) – francuski neurolog, uczeń i asystent Jeana-Martina Charcota.

Życiorys Pierre Marie urodził się pod Paryżem, między Place de la Concorde a Faubourg Saint-Honoré. Uczęszczał do szkoły z internatem w Vauves, gdzie zetknął się z surową, żołnierską dyscyplinąHenry Cohen. Pierre Marie 1853-1940. Proc R Soc Med. 46(12), 1047–1054, 1953 PDF. Początkowo za namową ojca chciał studiować prawo, jednak ostatecznie podjął studia medyczne. Jego nauczycielami byli Charcot i Charles-Joseph Bouchard. W 1883 roku otrzymał tytuł doktora nauk medycznych na podstawie pracy o postaciach choroby Gravesa-Basedowa. W 1889 roku został profesorem zwyczajnym. Od 1897 roku pracował w Bicêtre. W 1907 roku zastąpił Victora Cornila na katedrze anatomii patologicznej. W 1917 roku po śmierci Dejerine'a objął katedrę neurologii klinicznej w Salpêtrière. Zanim odszedł z Salpêtrière, jego uczniami i współpracownikami w tej klinice byli Pierre Abrami, Chiriachitza Athanassio-Bénisty, Bertrand, Alexandre Couvelaire, Octave Crouzon, Faure-Beaulieu, Girot, Henri Gougerot, Joltrain, Albert Mathieu, Paul Sainton, Cécile Vogt, a z zagranicy Percival Bailey, Ludo van Bogaert, Bremer, Arthur van Gehuchten, Boven.