Małeckiego o możliwości zatrudnienia w Krakowie. Ten oczywiście nie mógł mu niczego gwarantować, gdyż Uniwersytet Jagielloński zatrudniał wtedy slawistów ze Lwowa i Warszawy, a sam Małecki był wtedy prześladowany za rzekomą współpracę z Niemcami podczas wojny. Już jako profesor wykładał slawistykę na Uniwersytecie w Greifswaldzie (1946−1949), Uniwersytecie w Lipsku (1949−1952/1953) i Uniwersytecie w Kolonii (1952/1953−1975). W 1975 roku przeszedł na emeryturę.
Dorobek i wyróżnienia W jego dorobku znalazły się m.in. reedycje Biblii Leopolity – najstarszej polskiej Biblii z 1561 roku oraz starodruków kaszubskich, a także opracowania ruskich bajek i prace na temat języka Słowian połabskich. Reinhold Olesch powrócił również do badań tematyki Górnego Śląska. Opracował wydany w roku 1958 w Berlinie "Der Wortschatz der polnischen Mundart von Sankt Annaberg czyli słownik gwary wsi Góra Świętej Anny i Wysoka, należącej do dialektu „Kobylorzy”. Wbrew poglądom Olescha, wyrażonym w jego wcześniejszych pracach, wydawca użył w tytule „polski”, a nie „słowiański”, chociaż sam Olesch użył tam nawet transkrypcji slawistycznej, a nie polskiejReinhold Olesch, Der Wortschatz der polnischen Mundart von Sankt Annaberg, Teil I–II, In Kommission bei Otto Harrassowitz, Wiesbaden 1958–1959.