Wchodził w skład rad naukowych, był członkiem organizacji spółdzielczych i społecznych, członkiem Centralnego Związku Pszczelarzy. Uczestniczył w pracach nad krajowym Planem Organizacji Hodowli Pszczół. Był także aktywny na pszczelarskim forum międzynarodowym, brał udział w kongresach Międzynarodowej Federacji Stowarzyszeń Pszczelarskich „Apimondia”, która nadała mu – jako pierwszemu Polakowi – członkostwo honorowe (1973). Odznaczony został m.in. Złotym Krzyżem Zasługi (1959) i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Demianowicz ogłosił 17 rozpraw, 8 podręczników, 10 prac o charakterze popularnonaukowym, a także niespełna sto mniejszych prac (polemiki, recenzje). Już jako student, wspólnie z J. Jarockim, opublikował rozprawę O występowaniu w Wiśle pontokaspijskiego obunoga Chaetogammarus tenellus (G. O. Sars). W swojej pracy doktorskiej Demianowicz opisał 26 gatunków równonogów lądowych, z czego trzy były wcześniej nieznane nauce światowej: Armadillidium traiani Dem., Protracheoniscus scythicus Dem. i Protracheoniscus nogaicus Dem. Późniejsze prace poświęcił już tematyce pszczelarskiej;