Nomberg był współtwórcą założonego w 1916 Związku Literatów i Dziennikarzy Żydowskich i przewodniczył mu w latach 1925–1927. W 1919 roku został posłem na Sejm Ustawodawczy, zastępując Noacha Pryłuckiego, którego mandat został unieważniony. W 1920 zrezygnował jednak z funkcji posła, motywując swą decyzję chęcią poświęcenia się twórczości literackiej. Jego miejsce zajął Chaim Rasner. W 1921 wyjechał do Stanów Zjednoczonych.
Zmarł na gruźlicę i został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 31, rząd 2)Grób Hirsza Dawida Nomberga w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej. Jego nagrobek jest dziełem rzeźbiarza Abrahama Ostrzegi.
Twórczość Nomberg był znanym nowelistą, krytykiem, felietonistą i publicystą. W swoich utworach skupiał się na opisach życia różnych grup społecznych, głównie ludzi samotnych, zagubionych i biednych, ale także inteligencji i osób młodych. Jego dzieła to także opisy podróży do Ameryki, Palestyny, Europy Zachodniej i ZSRR. Utwory Nomberga drukowane były w zbiorach: Dos felieton-buch (jid. Felietony, Warszawa 1924), Gezamłe werk (jid. Dzieła zebrane, Warszawa 1922), Szriftn (jid. Pisma, Warszawa 1908–1909, 1919, 1926).