Adolf Polak (ur. 15 czerwca 1890 we Lwowie, zm. 22 kwietnia 1967 w Gdańsku) – polski inżynier i konstruktor, ceniony specjalista w zakresie budowy silników spalinowych i sprężarek tłokowych.
Życiorys Urodził się w rodzinie Franciszka (zm. 1929) i Marii z domu Bogdar (zm. 1946). Brat Marii, nauczycielki gimnazjalnej, Franciszka, handlowca, Feliksa, chemika, i Janiny. Po ukończeniu szkoły powszechnej uczęszczał do C.K. III Gimnazjum we Lwowie, gdzie w 1908 uzyskał świadectwo dojrzałości i rozpoczął studia na Oddziale Maszynowym Wydziału Mechanicznego Szkoły Politechnicznej we Lwowie.
Po wybuchu I wojny światowej, służył w c. i k. Marynarce Wojennej, jako mechanik elektryk na okrętach i w bazie w Puli.
Po powrocie do Polski w 1918 wstąpił do Wojska Polskiego, do 1921 służył w formacjach technicznych, m.in. w warsztatach elektryczno-mechanicznych we Lwowie, zdemobilizowany w stopniu kapitana. W 1922 ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej, w grupie nauk konstrukcyjnych i uzyskał tytuł inżyniera-mechanika (za wyniki w nauce zwolniony z pisania pracy dyplomowej, zdał tylko końcowy egzamin ustny). Adiunkt i konstruktor w Katedrze Maszyn Cieplnych Tłokowych Politechniki Lwowskiej. Od 1922 prowadził badania nad udoskonaleniem silników spalinowych i wysokoprężnych na Politechnice Lwowskiej.