W okresie probostwa w Jedlni rozmiłowany w przeszłości, poświęcił swój czas i siły badaniom dziejów ojczystych, głównie regionalnej historii kościoła w Sandomierskiem. Skrzętnie gromadził źródła archiwalne, sporządzał ich odpisy i opracowywał poszczególne kościoły, klasztory i miejscowości. Prace swe drukował głównie w „Pamiętniku Religijno-Moralnym” w latach 1844–1862. Na szczególną uwagę zasługuje 338-stronicowe opracowanie dziejów Radomia zawarte w tymże pamiętniku. Szereg monograficznych opracowań wydał oddzielnie w formie książek. Do najcenniejszych należy zaliczyć: Benedyktyński klasztor w Sieciechowie według pism i podań miejscowych (Radom, 1872), Benedyktyński klasztor Świętego Krzyża na Łysej Górze (1873), Jedlnia, w niej kościół i akta obelnego prawa (Radom, 1874) (książka ta dotyczy historii, gospodarki, kultury, obyczajów i języka tych okolic), Wiadomość historyczna o biskupich niegdyś dobrach, zamku i mieście Iłży (1869), Nowy Radom i jego Fara, do 1500 roku, O rodzinie Jana Kochanowskiego (Warszawa, 1869).
Zajął się również historią literatury, ogłaszając rozprawę pt.