Odbiór Recenzenci i badacze zgodnie podkreślali spokojny, pozbawiony sensacyjności ton dokumentu. Krytyk serwisu Interia, piszący z okazji prezentacji na festiwalu Nowe Horyzonty w 2008 roku, zwracał uwagę, że film stroni od obrazów kojarzonych z marszami i medialną wojną z homofobią, skupiając się zamiast tego na zwyczajnym życiu kilku par, które szczerze opowiadają o emocjach, pierwszych spotkaniach i dzieciństwie – naturalnie i bez zbędnej ideologii. Podobnie serwis Culture.pl, recenzując film przy okazji Festiwalu Filmu Polskiego w Ameryce, wskazywał, że portretowani geje i lesbijki nie potwierdzają stereotypów, a wierność i normalność są dla nich kluczowymi wartościami; recenzent podsumowywał dokument jako ciepły portret wolny od politowania czy wyższości. W ocenie serwisu filmoznawcy.pl film jest subtelnym portretem środowiska polskich homoseksualistów, który nie epatuje seksem ani tanią sensacją, lecz ukazuje normalny świat normalnych ludzi, stanowiąc ważny głos w polskiej debacie publicznej.
W kontekście naukowym dr Bartłomiej Nowak z Uniwersytetu Jagiellońskiego zauważał, że w Polsce nadal powstaje niewiele filmów pokazujących gejów i lesbijki jako osoby decydujące się na tworzenie rodzin nienormatywnych.