W marcu 1920 wziął udział w zjeździe Polsko-Litewskiego Komitetu Wyborczego do Sejmu mającego przygotować Polaków do zbliżających się wyborów do Sejmu Ustawodawczego. Ostatecznie Komitet został zarejestrowany w sierpniu 1922 jako Polskie Biuro Informacyjne, którego przewodniczącym pozostawał przez kilka lat.
Brał aktywny udział w polskim życiu społecznym i kulturalnym w Republice Litewskiej, m.in. pozostawał udziałowcem spółek "Dompol" i "Omega". Należał do Towarzystwa Producentów Rolniczych na Litwie (PRODROL), był członkiem założycielem Towarzystwa Kulturalnego "Pochodnia" oraz filistrem h.c. korporacji akademickiej "Lauda". Przewodniczył Polskiemu Klubowi Sportowemu Sparta Kowno.
W 1928 wszedł w skład najwyższych władz Komitetu Polskiego na Litwie. Po śmierci ojca w 1935 objął majątek Blinsturbiszki. Do 1936 pełnił funkcję prezesa Komitetu Polskiego na Litwie, gdy został odsunięty przez tzw. młodych inspirowanych przez rząd Polski. Po przejściu na emeryturę zajmował się renowacją zabytków na Żmudzi, z jego inicjatywy odnowiono m.in. kapliczki w okolicach Widukli, Blinstrubiszek i Jukojń.