Kazimierz Karol Albert (ur. 1 stycznia 1897 w Szczepiatynie, zm. 1977) – major piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się w Szczepiatynie, w ówczesnym powiecie rawskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Jerzego. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej armii. Jego oddziałem macierzystym był Galicyjski Pułk Piechoty Nr 55 ze Lwowa. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1918 roku w korpusie oficerów rezerwy piechoty.
1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w 2 dywizjonie żandarmerii polowej etapowej, a jego oddziałem macierzystym był 4 pułk Strzelców Podhalańskich. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 990. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Jego oddziałem macierzystym był nadal 4 pułk Strzelców Podhalańskich w Cieszynie. Później został przeniesiony do 34 pułku piechoty w Białej Podlaskiej. W listopadzie 1924 roku został przydzielony z 34 pp do Powiatowej Komendy Uzupełnień Biała Podlaska na stanowisko oficera instrukcyjnego. W marcu 1926 roku, w związku z likwidacją stanowiska oficera instrukcyjnego, został przydzielony do macierzystego pułku. W Białej Podlaskiej pełnił służbę przez kolejnych osiem lat.