thumb|Acamapichtli – reguły podboju. Ilustracja z Kodeksu Mendoza Acamapichtli (ur. 1357, zm. 1395) – władca Tenochtitlánu, pierwszy tlatoani Azteków (Méxicas) w latach 1376–1395, założyciel dynastii. Jego imię w języku nahuatl znaczy „Garść Trzciny”.
Życiorys Acamapichtli był synem Opochtzina i Atotoztli, mężem pochodzącej z Culhuacanu księżniczki Ilancueitl/AtotoztliJustyna Olko: Meksyk przed konkwistą, PIW, Warszawa 2010, s. 260–261. i ojcem późniejszych tlatoani Huitzilíhuitla, Itzcoatla i wielu innych dzieci.
W obliczu śmierci Tenocha, w roku 1375, starszyzna Méxicas calpultin zdecydowała się wybrać tlatoani, który poprzez umocnienie istniejących więzi z silnymi sąsiadami mógłby poprawić pozycję młodego miasta. Więzy takie istniały od początkowego okresu istnienia plemion.
Z Tenochtitlánu wysłano delegację do przywódców Culhuacanu, jednego z miast-państw założonego w Dolinie Meksyku przez Tolteków. Tam ustalono, że władcą Tenochtitlánu może zostać Acamapichtli. Potwierdzono jego szlacheckie pochodzenie. Acamapichtli był owocem jednego z międzyplemiennych związków. Jego ojciec, Opochtzin, był przywódcą Méxicas, natomiast matka Atotoztli była córką Culhua, tlatoani w Nauhyotl.