W 1685 roku Kompania Zachodnioindyjska udostępniła wyspę Kompanii Brandenburskiej będącej pod zarządem elektora brandenburskiego Fryderyka Wilhelma, która planowała uprawę trzciny cukrowej i handel niewolnikami. W 1701 Kompania Branderburska w wyniku zalegania z opłatami i podatkami została zlikwidowana. Korona Duńska w roku 1717 zaanektowała pobliską bezludną wyspę Saint John, a w roku 1733 bezludną jeszcze wyspę Saint Croix. W 1750 roku miasto i port Charlotte Amalie ogłoszono wolnym portem, a wyspa stała się wielkim targiem niewolników i eksporterem rumu.
W latach 60. XIX wieku duńskie Wyspy Dziewicze stały się obiektem zainteresowania Stanów Zjednoczonych, poszukujących bazy morskiej w regionie Karaibów. 24 października 1867 roku po długotrwałych negocjacjach rząd duński ratyfikował traktat, na mocy którego Dania miała sprzedać wyspę wraz z sąsiednią Saint John Stanom Zjednoczonym za kwotę 7,5 mln dolarów amerykańskich. Traktat nie został jednak ratyfikowany przez USA i do sprzedaży ostatecznie nie doszło. Sprzedaż obu wysp ponownie stała się przedmiotem negocjacji pomiędzy oboma krajami podczas I wojny światowej. Wyspy zostały przekazane administracji amerykańskiej 31 marca 1917 roku w zamian za kwotę 25 mln dolarów.
Przypisy
Kategoria:Wyspy Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych